...ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΕΚΑΡΜΕΝΟΙ

Κάποια στιγμή στήν αρχή τού προηγούμενου αιώνα, σέ ένα σκοτεινό υπόγειο τού λονδίνου, κάποιος κύριος ονόματι Κάρολος Μάρξ κατάφερε νά συλλάβη τήν έννοια "εκμετάλευση" είς τήν ολότητα της καί τίς επιπτώσεις τής εφαρμογής της επί ανθρώπων. 

'Ο κύριος Κάρολος όμως δέν περιορίσθηκε, μόνον, είς τήν κατανόησιν τού προβλήματος, προχώρησε καί είς τήν διατύπωσιν ενός τρόπου αντιδράσεως.

Από τήν στιγμή, λοιπόν, πού κατέθεσε είς τήν ανθρωπότητα, καθώς καί είς τήν αιωνιότητα, γραπτώς τήν άποψιν του άρχισε ένας αγώνας, από επιδόξους μεταφραστές καθώς καί κάθε τύπου ηγέτες, διά νά μετουσιωθή είς πράξιν ή θεωρία του.

Κάπου εκεί, βέβαια, άρχισε καί τό πρόβλημα, βλέπεις αναγνώστη μου ή θεωρία σχεδόν ποτέ δέν λαμβάνει υπ' όψιν τήν φύσιν τού ανθρώπινου όντος εί μή μόνον τίς εργαστηριακές ή τίς διανοητικές συνθήκες εντός τών οποίων συντελλείται ή σύλληψις. Καί είναι μαθηματικώς βέβαιον ότι πάντα ό καλούμενος ή οί καλούμενοι νά μετουσιώσουν είς πράξιν τήν, όποια, θεωρία κάπου θά λοξοδρομήσουν είτε λόγω κεκτημένης, είτε λόγω ανικανότητος, είτε έξ' αιτίας μιάς ατερμόνου σειράς λόγων, οί οποίοι έχουν νά κάνουν μέ τήν αδύναμην φύση τών ανθρώπων. Αδύναμη νά παραμείνη πιστή σέ κάτι, έως τό τέλος, αγνοώντας τούς όποιους πειρασμούς.

Από τότε έως τίς ημέρες πού διάγουμε έχει κυλήσει πολύ νερό είς τόν μύλον τής ιστορίας. Οί άνθρωποι έχουν διεξαγάγει δύο παγκόσμιες σφαγές όπως επίσης καί άπειρες τοπικές, οί οποίες καί συνεχίζονται, διά ηλιθίους λόγους, κάθε μά κάθε φορά. Έχουν πατήσει τήν σελήνη καί κοντεύουν καί σέ άλλους πλανήτες. Έχουν τελειώσει μέ τήν προσέγγιση τού πειράματος τού κυρίου Καρόλου. Έχουν καταστήσει δυνατόν σχεδόν οτιδήποτε φάνταζε αδύνατον είς τήν εποχή τού. Όμως υπάρχει μιά μικρή, ασήμαντη εμπρός σέ τέτοια πρόοδο, λεπτομέρεια. Αυτή δέν είναι άλλη από τό ότι ή έννοια "εκμετάλευση" εδιευρύνθη ακόμα περισότερον καί επέπεσε ώς πανώλη επί τού παγκόσμιου πληθυσμού. Βλέπεις αναγνώστη μου ό κύριος Κάρολος είναι πλέον απών καί τό κενόν πού άφησε δυσαναπλήρωτο... Οπότε δέν υπάρχει κανείς νά μετριάση, έστω καί γραπτώς, τήν φρίκη πού ενέσκυψε επί τών κεφαλών μας. Ή διεύρυνση, λοιπόν, τής εννοίας έχει πλέον νά κάνη μέ μία άνευ προηγουμένου επίθεση ανθρώπου είς άνθρωπον, μόνον πού αυτήν τήν φορά ή μάχη προδιαγράφεται έως τελικής πτώσεως. Οί έχοντες τήν δύναμην νά επιβάλλουν αυτήν τήν εκμετάλευσιν στηρίζονται από δημοκρατικώτατα εκλεγμένους αντιπροσώπους τών λαών ή παιδεία τών οποίων περιορίζεται είς τήν, απλήν, γνώσιν τού ότι όσο εκτελώ πειθηνίως παραμένω ομοτράπεζος.

Αυτήν τήν φορά ή "εκμετάλευση" εφαρμόζεται πολύ πιό έντεχνα καί εντατικώτερα από άλλες εποχές, τόσο πού έχει λάβει τήν διάστασιν τής ληστείας μετά φόνου, διότι δέν εφαρμόζεται πλέον, μόνον, επί τής χαμηλωτέρας τών κοινωνικών τάξεων, μέ τήν μορφήν τής υπεραξίας, αλλά επί πάσης εννοίας, έχουσας ή δυναμένης νά δημιουργήση αξίαν. Είς αυτές τίς  έννοιες μπορείς, αναγνώστη μου, νά συμπεριλάβης ανθρώπους, οικίες, αυτοκίνητα, προϊόντα, υπηρεσίες καί φυσικά τήν εφεύρεση τού αιώνος τό χρέος! Ναί καλά διάβασες τό χρέος! Μία ιδιότυπη, άϋλη καί αόρατη, μαφία πού ακούει είς τό όνομα διεθνείς αγορές, όπως οί τριάδες τού Χόνγκ Κόνγκ, έχει καταφέρει μέ αυτό τό δυσώνυμο εφεύρημα νά υποδουλώση 6,5 δις κατοίκους τού πλανήτη. Όταν διαπιστώνει προβλήματα είς τήν έισπραξιν δέν μετέρχεται τούς τρόπους τής κλασσικής μαφίας, αλλά εξαναγκάζει τόν υπόδουλον είς μίαν κατάστασιν σόκ μέ απίστευτα μέτρα. Αυτά τά μέτρα έχουν ονόματα κροτώδη καί συβιλικά, όπως διαρθρωτικά, αναπτυξιακά, μεταρυθμιστικά καί άλλα τέτοια έως καί κομμωτικά. Επί παραδείγματι είς τήν χώρα μας δείχνοντας τήν μεγαλοψυχία των απεφασίσθη νά μάς χαρισθή μέρος τού χρέους, φυσικά από αυτό πού χρωστάμε εμείς είς εμάς, διά δυνηθώμεν νά επανέλθωμεν, μετά τήν πάροδον μόλις δέκα φρικαλέων ετών, είς τήν κατάστασιν πού ευρισκόμεθα δύο έτη πρίν καί χωρίς καμμίαν περιουσία ή κυριαρχία επί τού ζωτικού μας χώρου, μεγαλοψυχία άνευ μέτρου...Έτσι από αυτήν τήν στιγμήν δυνάμεθα νά αποκαλούμεθα "κεκαρμένοι", ασχέτως ότι μόνο είς τήν κώμην δέν θά εχη αποτελέσματα αυτή ή κουρά. Πάρ' ότι μάς περιφέρουν ήδη μέ τήν ταμπέλλα "αφερέγγυος" είς τίς κατά τόπους συνεδριάσεις των. Ακόμη εχθές είς τήν ανερχόμενη παγκόσμια δύναμη τήν Κίνα συνεφωνήθη μεταξύ μαφίας καί κυβερνήσεως ότι όταν ό ιδιώτης εργοδότης έχει θέμα ρευστότητος πολύ απλά δέν θά πληρώνη τούς εργάτες!!! Θά τούς κουρεύει τόν μισθό...Τά αποτελέσματα αυτών τών μέτρων, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, είναι θηριώδη γιά αυτούς πού τά υφίστανται. Καταλήγουν, μαθηματικώς, από κατάργηση δικαιωμάτων, κατακτημένων μέ αίμα καί αγώνες, έως αποστέρηση τών βασικών δομών μιάς υγιούς κοινωνίας, όπως υποβάθμιση τής παιδείας, υποβάθμιση τής περιθάλψεως καί γενικώς υποβάθμιση τής όποιας ποιότητος ζωής. Τό πλέον φρικτώτερο αποτέλεσμα των είναι ότι υπάρχει ήδη μία γενεά καί θά ακολουθήσουν καί άλλες οί οποίες θά ριφθούν, ζωντανές, είς μίαν υψικάμινον ή οποία έχει ώς, ανεξάντλητον, καύσιμον τήν πλεονεξία καί τήν αμετροεπεία. Είναι πλέον επιτακτική ή ανάγκη όλοι εμείς οί άνθρωποι πού υφιστάμεθα αυτήν τήν, τόσο εξευτελιστικήν διά τό είδος μας, μεταχείρισιν νά εξεγερθούμε, ανεξαρτήτως χρώματος, φύλλου, εθνικότητος, θρησκείας καί νά διεκδικήσουμε τίς ζωές μας πίσω, όχι τόσο διά εμάς τούς ιδίους αλλά γιά τίς μελλοντικές γενεές πού έτσι καί αλλοιώς, ήδη, καλούνται νά παραλάβουν ένα πλανήτη κατεστραμμένο κατά τά τρία τέταρτα. 

Θεωρώ, λοιπόν, ότι ή ανάγκη παραφράζοντας τόν κύριο Κάρολο φωνάζοντας μέ όση δύναμη έχουμε "...ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΕΚΑΡΜΕΝΟΙ"  νά ξεκινήσουμε ένα παγκόσμιο, αυτήν τήν φορά, πείραμα διά νά αποδείξουμε ότι αξίζουμε νά περπατάμε όρθιοι καί μέ τό κεφάλι ψηλά, έχει αναχθεί είς τό μοναδικό ζητούμενο τού αιώνος μας.

Οτιδήποτε άλλο θά είναι θανατηφόρο πλήγμα διά τό ίδιο τό είδος μας...

...ΠΡΟΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ό κύριος πρόεδρος τής δημοκρατίας τών, εκατόν πενήντα τριών, συνειδησιακώς πασχόντων.
Ό ανώτατος άρχων τής χώρας, ό αμοιβόμενος μέ περισότερα χρήματα καί από τόν πρόεδρο τών ηπα, ή εκλογή τού οποίου αποτελεί προϊόν συναλλαγής μιάς δράκας, εκατόν ογδόντα τουλάχιστον, τρωκτικών πού λυμαίνονται τήν πατρίδα, πού ζεί αποκομμένος από τόν λαό τόν οποίον υποθετικά εκφράζει. Αυτός ό κύριος λοιπόν σήμερα διαμαρτυρήθηκε διότι κάποιοι, ολίγοι πάντα κατ'αυτόν, τού διετάραξαν τήν ησυχία. Καί αναγκάσθηκε νά αποχωρήση από τόν χώρο τής στρατιωτικής παρελάσεως. Αφού αποχώρησε κάθισε ήσυχος, από πλευράς συνειδήσεως, καί έβγαλε ένα δεκάρικον επί χάρτου τόν οποίον καί διένειμε ούτως ώστε όλοι ημείς οί αγράμματοι, μικροί καί ασήμαντοι πάροχοι τού μισθού καί τών ανέσεων του νά δυνηθώμεν νά αρθώμεν είς τό ύψος τών περιστάσεων αντί νά προσβάλουμε τήν επέτειον μέ τήν φασίζουσα συμπεριφορά μας. Ακολουθεί τό αυτούσιον κείμενον τού δεκάρικου, εντός παρενθέσεων τά σχόλια εμού, ενός αγραμμάτου καί απλού πολίτη, ό οποίος, μέ αυτά τά σχόλια, θέλει νά υπενθυμίση είς τόν κύριον πρόεδρον ότι τά σαράντα χρόνια, εντατικής δουλειάς τού περίγυρου του καί τού ιδίου, ίσως εστάθησαν αρκετά διά τήν εξαγορά τών συνειδήσεων αρκετών συμπατριωτών μου, αλλά φεύ κύριε πρόεδρε, ποτέ δέν θά σταθούν αρκετά διά νά αποκοιμήσουν έναν ολόκληρο λαό...Ό οποίος όποτε χρειάστηκε νά υπερασπίση θεσμούς καί δημοκρατία τό έκανε καί μέ τό παραπάνω!!!

«Όσα συνέβησαν σήμερα στη Θεσσαλονίκη αποτελούν ευκαιρία να σταθούμε λίγο και να συλλογιστούμε: 
Πατριώτες είναι εκείνοι που αμαυρώνουν μια εθνική επέτειο; (Ίσως ήλθε ή ώρα νά συλογισθείτε, πλέον, μήπως ή  παρουσία, ή δική σας καί τών ομοίων σας, ώς "επισήμων" είς μιάν τέτοια επέτειο "αμαυρώνει"? Διότι όλοι εμείς δηλώνουμε πατριώτες πού τιμούν τούς νεκρούς τών..Κύριε πρόεδρε ?)
Αγωνιστές είναι όσοι προσβάλλουν;( Σίγουρα όχι. Αγωνιστές, όμως γίνονται όσοι προσβάλλονται κύριε πρόεδρε!)
Δίκιο έχει όποιος φωνάζει περισσότερο; ( Δίκιο έχει όποιος δερόμενος φωνάζει!! Βλέπετε ή δράκα πού στηρίζετε μή παραιτούμενος, ώς γνήσιο δικτατορικό καθεστώς,  δέν έχει αφήσει καί άλλον τρόπο διαμαρτυρίας πέραν τής φωνής κύριε πρόεδρε...) 
Είναι δημοκράτες όσοι αντιμετωπίζουν το δημόσιο χώρο ως ιδιοκτησία τους; ( Καί βέβαια όχι. Αλλά ή παρουσία τών ενστόλων κυνών σας κατά χιλιάδες σέ κάθε λαϊκή αντίδραση καταδυκνείει περίτρανα ποιοί θεωρούν ιδιοκτησία τους τόν δημόσιο χώρο κύριε πρόεδρε ...)
Και πώς μετριέται η πλειοψηφία; Με τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ή με τις εκλογές που, με βάση το Σύνταγμα, γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια; ( Έτσι όπως έχετε καταντήσει τό σύνταγμα καί τόν θεσμό τών εκλογών, υπογράφοντας έναν εκλογικό νόμο κάθε φορά, κατά τό συμφέρον τής όποιας δράκας, φοβούμαι ότι οί πλειοψηφίες, πλέον, δέν μπορούν νά καθοριστούν μέ άλλο τρόπο, πέραν τής διαμαρτυρίας κύριε πρόεδρε...)
Υπάρχει το δικαίωμα και η κατάχρησή του, υπάρχει η δίκαιη οργή και ο εκφυλισμός της, υπάρχει καθαρό όριο ανάμεσα σε μια ευνομούμενη πολιτεία και σε μια κοινωνική οργάνωση χωρίς κανόνες, χωρίς δημοκρατικό υπόβαθρο.  (Όπως υπάρχει σίγουρα τό δικαίωμα υπάρχει καί ή κατάχρηση του, κύριε πρόεδρε, μόνο πού οί όποιες καταχρήσεις, έως τώρα, έχουν γίνει από τήν ειδεχθή ομάδα πού σάς ψήφισε καί συντηρεί όλο αυτό τό κλίμα. Ή οργή δέν δύναται νά είναι κάτι άλλο εκτός από δικαία κύριε πρόεδρε, διότι είναι συναίσθημα πού προκαλείται από καταπίεσιν. Όταν εκλείπει ή καταπίεσις εκλείπει καί ή οργή. Δέν εκφυλίζεται!! Τά καθαρά όρια τά έχετε μετατρέψει, πρό πολλού, σέ γκρίζες περιοχές κατά τήν προσφιλή είς όλους σας νοοτροπία αντιμετώπισης τών προβλημάτων...Όσο γιά τό δημοκρατικό υπόβαθρο αφήστε νά τό ξαναδημιουργήσουμε μέ ένα νέο σύνταγμα, τό οποίο, δέν θά επιδέχεται ερμηνείες από αρπακτικά τύπου βενιζέλου, λοβέρδου, παυλόπουλου καί όλου αυτού τού, ζέοντος, εσμού...
Κάνω τις επισημάνσεις αυτές πιστεύοντας ότι η έξοδος της πατρίδας μας από την κρίση δεν είναι μόνο ζήτημα αριθμών αλλά υπόθεση βαθιά πολιτική, βαθύτερα πολιτισμική». ( Διά αυτόν ακριβώς τόν λόγον "υπέστειτε" καί τήν πίεσιν τών ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΑΠΟΒΡΑΣΜΑΤΩΝ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΒΑΘΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ...  ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ!!!

...ΠΕΡΙ ΕΚΠΤΩΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΟΣ

Μιλάτε!! Μιλάτε!!! Ανθρωπόμορφα κτήνη μέ βουλευτική αναισθησία...
Ανθρώπινα σκουπίδια, πού ούτε οί ύαινες δέν θά καταδεχόντο νά τραφούν μέ τήν σάπια καί ζέουσα σάρκα σας, μιλάτε από τού βήματος τής δημοκρατίας, τών 154 οσφυοκαμπτών, γιά τήν συνειδησιακή σας κατάσταση...Μιλάτε γιά τόν βαθύ προβληματισμό σας γιά τό μέλλον τού τόπου...Μιλάτε γιά τήν ανάγκη νά ψηφίσετε γιατί δέν θά έχει άλλο χρήμα νά... καταχραστείτε.
Μιλάτε...Μιλάτε...Είστε σέ ένα εμπύρετο παραλήρημα πού τό μόνο πού κάνει πλέον είναι νά φορτίζη μέ τάση τά ήδη τεντωμένα νεύρα μας καί νά τσακίζη τίς ζωές μας. 
Αλλά μετά καί τήν σημερινή, άθλια, προβοκατόρικη καί ελεεινή παράσταση πού σάς απέφερε, επιτέλους πόσο τό επεδιώκατε, έναν νεκρό καί μάς στέρησε έναν καλό άνθρωπο πού , άν μή τί άλλο, αγωνιζόταν αντί νά τά πίνη στού ψυρρή κατά τίς ορέξεις τίς δικές σας καί τών αφεντικών σας...
Τό μόνο πού φτάνει, πλέον, στά αυτιά μου, όταν εξεμείτε ή κατ' ευφημισμόν ομιλείτε, είναι ένας φρικτός, συρικτός ήχος όπως τής οχιάς πρίν δαγκώσει τό θύμα της...
Τό μόνο πού καταφέρνω, πλέον μέ τεράστια αηδία, νά δώ  είναι τά κατάλοιπα τού εμμετού σας, στό βήμα τής πλειοψηφίας σας, άρρωστοι υπάνθρωποι, πού κόπτεσθε, δήθεν, γιά τό μέλλον μας καί τήν δημοκρατία...
Τό μόνο πού επιφέρουν τά εμμετικά τσιτάτα καί ή πρακτική σας είναι ή διάρρηξη τής, όποιας, συνοχής έχει απομείνει σέ αυτήν τήν σπαρασσόμενη καί νοσούσα βαρέως, πλέον από τό δηλητήριο πού εγχύετε καθημερινώς, κοινωνία...
Τό μόνο πού καταφέρνετε, πλέον, μέ τεράστια επιτυχία, δυστυχώς, είναι νά σκοτώνετε, μέ τήν λογοδιάρροια σας, τίς έννοιες τών λέξεων πού περιτοιχίζουν τόν νού μας καί  μάς κρατάνε στήν ομάδα τών ελλόγων όντων...
Τό μόνο πού μπορώ, πλέον, νά κάνω πέρα από τήν απέραντη μου θλίψη, γιά όλα αυτά, είναι νά ευχηθώ μέσα από τά βάθη τής καρδιάς μου σέ εσάς καί τά, τόσο φυλαγμένα τέκνα σας, νά σάς στοιχειώση, επιτέλους, ή μνήμη τού σημερινού νεκρού καί νά σάς κυνηγάη σέ όλο τό υπόλοιπο τής σκυφτής καί ανάξιας ζωής σας...
Στίς συνειδήσεις τών ελευθέρων ανθρώπων είστε ήδη έκπτωτοι τού ανθρωπίνου αξιώματος. Είστε ανίκανοι νά φέρετε τόν τίτλο τού ανθρώπου, πόσο μάλλον τού αντιπροσώπου ενός λαού πού τόν έχετε καταδικάσει είς θάνατον... 

Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΚΙΑ ΝΕΡΑΙΔΑ

....Ήταν ένας λαός πρίγκηπας πού είχε όλα τά καλά τού κόσμου, περνούσε μιά ζωή ονειρεμένη, είχε όλη τήν γνώση τού κόσμου, είχε δικούς του θεούς, είχε δική του άποψη γιά ότι συνέβαινε γύρω του καί όλο τόν καιρό νά σκέφτεται τό πώς καί τό γιατί τής ύπαρξης του.
Αλλά, όπως είναι γνωστό σέ όλους, ή πολλή περισυλλογή αποσπά τόν άνθρωπο καί τόν καθιστά ευάλωτο έτσι όσο περνούσαν τά χρόνια αυτός ό λαός ησύχαζε καί ενδοσκοπούσε. Πέρασε, βέβαια καί πολλές κακουχίες, πολλούς πολέμους αλλά παντα έβγαινε νικητής μέ κάποιον μαγικό τρόπο. Όμως κάποια στιγμή πού χάζευε καί ξεκουραζόταν επάνω στά τρόπαια του, νομίζω ήταν κάπου στά 1825, μιά γυναικάρα, θαρρώ τήν λέγαν εξουσία, τόν τυλίγει μέ ωραία λόγια τού πουλάει έρωτα καί εκείνος σάν τεράστιο εγωπαθές καί αυτάρεσκο παγώνι πέφτει στόν έρωτα της καί τότε αυτή τόν μεταμορφώνει σέ ένα μπλέ βατραχάκι..." Από εδώ καί πέρα αυτή θά είναι η μοίρα σου κακομοίρη πότε θά είσαι μπλέ καί πότε πράσινος ανάλογα τό πού φυσάει καί θά πηδάς γιά νά ψυχαγωγείς εμένα τήν κυρία σου!!" τού λέει...
Ό καϋμένος ό πρίγκηπας τότε ρωτάει "Δηλαδή δέν θά ξαναγίνω ποτέ όπως ήμουν πρώτα?" "ΧάΧάΧά βεβαίως μόνο εάν σέ βρεί μιά κοπελιά καί σέ φιλήσει στό στόμα ... αλλά ποιά θά σέ θέλει στά χάλια πού είσαι μαύρε?? ΧάΧάΧά....."
Τό φθονερό γέλιο τής μάγισας αντήχησε στό μικρό κεφαλάκι τού βατραχοπρίγκηπα μας σάν τίς καμπάνες τού αγίου πέτρου....
Από τότε πέρασαν χρόνοι πολλοί καί ό βατραχάκος μας μιά γινόταν μπλέ καί μία πράσινος καί πάντα εκτελούσε, πειθήνια, τά πηδηματάκια πού τόν έβαζε νά κάνει ή κυρία εξουσία γιά τήν, δική της, διασκέδαση καί τών εκλεκτών φίλων της...Ό καϋμενάκος όταν είχε λίγο ελεύθερο χρόνο συλογιόταν τόν παλιό καλό καιρό καί τόν έπαιρνε τό παράπονο καί έκλαιγε γοερά "...Γιά κοίτα ρέ φίλε πού κατήντησα εγώ ό πρίγκηπας νά εξυπηρετώ τά βίτσια τής αθλιότητας, νά κάνω σάλτα πρός τέρψη τών αγραμμάτων καί νά μήν βρίσκεται καί καμιά γυναίκα νά μέ φιλήσει νά ξαναγίνω όπως ήμουν άρχοντας!!..." Τότε μιά καλή νεράϊδα τών βατράχων τόν λυπήθηκε καί πήγε κοντά του " Γιατί κλαίς καλό μου βατραχάκι?" τόν ρώτησε "Θέλει καί ρώτημα καλή μου νεράϊδα? δέν βλέπεις πώς έχω καταντήσει?" απαντά ό φίλος μας "Άν εξαιρέσουμε αυτήν τήν προσαρμοστικότητα στό μπλέ καί πράσινο χρώμα δέν βλέπω κάτι λάθος πάνω σου, έχεις δύο γερά χέρια πού παράγουν καί σού εξασφαλίζουν στέγη καί τροφή καί δέν έχεις τήν ανάγκη κανενός νά σέ καθοδηγεί, έχεις καί δύο μεγάλα πίσω πόδια πού , είναι ή αξιοπρέπεια σου, σού επιτρέπουν νά πηδάς ψηλά, ψηλώτερα από αυτούς πού σέ κοροϊδεύουν...Κράτα ψηλά τό κεφάλι λοιπόν καί αγωνίσου γιά τήν αξιοπρέπεια σου" Αυτά τού είπε ή νεράϊδα καί χάθηκε.
Ό φίλος μας σκέφτηκε τήν ανάλυση τής, αναθάρησε καί άρχισε νά αντιμετωπίζει τήν κατάσταση του πιό αισιόδοξα καί μέ τόλμη. Βγήκε στούς δρόμους έκανε απεργίες , στάσεις εργασίας προσπάθησε νά πάη κόντρα στήν, κακιά νεράϊδα, εξουσία. Όμως η εξουσία καί οί εντιμότατοι φίλοι της πρόσεξαν τήν διαφορά στήν συμπεριφορά τού βατράχου καί αμέσως έλαβαν μέτρα, διότι βλέπεις αναγνώστη μου, τέτοιες συμπεριφορές θεμελιώνουν δικαίωμα στό καλύτερο πού έρχεται καί κάτι τέτοιο είναι φυσικά απαράδεκτο για αυτήν καί τούς φίλους της. Έβαλε τά καλά της λοιπόν η εξουσία καί τόν διπλαρώσε τάχα ότι θά τού δώσει τό φιλί εάν δεχτεί νά λάβει μέρος σέ ένα επιστημονικό πείραμα. Ό βατραχάκος δέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη...
Τόν έβαλε λοιπόν σέ ένα τραπέζι καί από κάτω ήταν θεατές οί εντιμότατοι συναίτεροι καί φίλοι της...
Ή εξουσία τότε βγάζει ένα μπαλτά καί τού κόβει τό ένα μπροστινό ποδάρι...Τήν έκπληξη του ακολούθησε ένα λάγνο βλέμμα της καί ή φωνή της σάν λεπίδα "Πήδα!!" καλά, καλά δέν έχει καταλάβει τί έγινε αλλά τό λάγνο βλέμμα καί ή προοπτική τού φιλιού τόν σπρώχνουν καί κάνει ένα σάλτο...Πρίν καταλάβει τί έγινε ό μπαλτάς τού κόβει καί τό άλλο μπροστινό πόδι...Αίμα ποτάμι, πόνος αβάσταχτος αλλά τό λάγνο βλέμμα της στηρίζεται καί από ένα χάδι καί ή εικόνα τού φιλιού έρχεται όλο καί πιό κοντά "Πήδα!!!" ό τόνος της δέν σηκώνει αντίρρηση καί ό φιλαράκος χωρίς τήν δύναμη του υποτάσσεται καί κάνει ένα σάλτο ακόμα....
Τό χαμόγελο στά χείλη της καί τό σώμα της πού γέρνει πρός αυτόν τόν κάνει νά πάρει λίγο κουράγιο αλλά, δυστυχώς, αντί γιά φιλί ό μπαλτάς τού κόβει τό ένα πίσω πόδι..."Πήδα!!!" ό πριγκηπας βάτραχος μας ενώ κλαίει από τόν φριχτό πόνο θυμάται τά λόγια τής καλής νεράϊδας "..Έχεις δύο τεράστια πίσω πόδια, πού είναι η αξιοπρέπεια σου, καί σού επιτρέπουν νά πηδάς ψηλά, ψηλώτερα, από αυτούς πού σέ κοροϊδεύουν..."όμως ή φωνή της πλέον έχει αγριέψει γιά τά καλά αλλά, έλα πού, τά μάτια της τού υπόσχονται τό όνειρο, τό χάδι της τού δίνει φτερά, θολώνει τήν εικόνα τής νεράϊδας καί τό σάλτο...έρχεται ζορισμένο καί μέ πόνο....ΝΤΑΠ....ό μπαλτάς πέφτει καί αποτελειώνει τό έργο του..ό φιλαράκος μας κοίτεται χωρίς άκρα ημιαναίσθητος έρμαιο τών διαθέσεων τής εξουσίας καί τών εντιμότατων φίλων της..."Πήδα!!!" ή εντολή μοιάζει πιά μέ κακόγουστο αστείο, ό βατραχάκος μας τό μόνο πού μπορεί νά κάνει πιά είναι νά συρθεί σάν ερπετό, έρμαιο, χωρίς καμμιά αξιοπρέπεια, σάν σκουλήκι πού επαιτεί γιά τήν ύπαρξη του πλέον...Αφού λοιπόν ή εξουσία βλέπει τήν αδυναμία αντίδρασης του κοιτάει τό κοινό της, τό οποίο επικροτεί σιωπηλά καί απευθύνεται θριαμβευτικά στόν βατραχάκο :
"Όπως κατάλαβες μικρέ καί ηλίθιε βάτραχε τό σωτήριο αυτό πείραμα έγινε γιά νά αποδείξη, στό είδος σου, ότι είσαι αναλώσιμος καί υπάρχεις μόνον γιά νά εξυπηρετής τούς σκοπούς μας!!" "Όπως όλοι είδατε φίλες καί φίλοι", λέει απευθυνόμενη πλέον στό κοινό της, "...μετά τό πέρας τού πειράματος οδηγούμεθα στό αναπόδραστον επιστημονικόν συμπέρασμα ότι, μετά τήν αποκοπή καί τού τετάρτου ποδός, τό σόκ είναι τόσο μεγάλο, ώστε ό βάτραχος κωφαίνεται!!"...." Καί πλέον καθίσταται πλήρως συνεργάσιμος καί διαχειρήσιμος."
                                                ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ
Τυχαία αναγνώστη μου καί γιά τήν πρόοδον τής κατανόησης από μέρους σου θά χρονολογήσω τίς εντολές τής εξουσίας τό πρώτο "Πήδα!!" ακούστηκε τό 2001. Τό δεύτερο "Πήδα!!" ακούστηκε τό 2004. Τό τρίτο "Πήδα!!"ακούστηκε τό 2010 καί βρισκόμαστε, πλέον, ημέρες ή ακόμα χειρότερα ώρες μακρυά από τό τέταρτο...
Σκέψου τήν ιστοριούλα μου πρίν πέσει ό μπαλτάς γιά τέταρτη φορά καί θά δείς ότι είναι στό χέρι σου εάν θά επιλέξεις νά είσαι "κωφός" καί "έρμαιο" , από τό σόκ τού πόνου ή  θά ακούσεις τήν καλή νεράϊδα καί θά εμπιστευτείς τήν δύναμη σου παλεύοντας  νά κρατήσης  τήν αξιοπρέπεια σου ακέραια...Διότι καλέ μου φίλε σκέψου ότι πίσω σου είναι καί άλλοι πρίγκηπες μικροί καί θά είναι κρίμα νά τούς αφήσης στό σκοτάδι καί τήν επιβουλή τής κακιάς νεράϊδας. Μάθε τους ότι σέ όλα τά αξιοπρεπή παραμύθια πάντα "ζούν αυτοί καλά...αλλά ΕΜΕΙΣ καλύτερα..."