...ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΥΦΟΥΣ

                                                

Προσπαθῶντας νά ἐρμηνεύσω τό ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν τῆς 17ης Ἰουνίου κατέφυγα εἴς αὐτήν τήν εἰκόνα τοῦ Κυρίου Mordillo ἥ ὁποῖα ἀποδίδει ἀνάγλυφα, ὄσον καί γλαφυρά, τήν ὀριακήν, ὄσον καί ἀνεξάντλητον, γελοιότηταν τῆς ἀνθρωπίνης ύπάρξεως. Ὅμως ταυτόχρονα προσφέρεται, διά τό ἐγχείρημα τῆς πολιτικῆς ἀναλύσεως, διότι ἐπιδέχεται περισσοτέρας τῆς μιᾶς ἀναγνώσεων.

Μία πρώτη ἀνάγνωσις της θά ἐδυνατο νά εἷναι ὅτι πρόκειται διά τήν ἀποτύπωσιν μιᾶς στιγμῆς ἀπό τήν ζωήν ἑνός ἔθνους τό ὀποῖον εὐρίσκεται, ἀπομονωμένον, εἴς τήν ἐσχατιάν τοῦ ἑνωμένου εὐρωπαϊκοῦ μορφώματος καί τό ὀποῖον ἔχει ὤς ἐθνικόν ἄθλημα τόν ἐμφύλιον σπαραγμόν ἀπό τοῦ χιλιοστοῦ ἔτους, πρό τοῦ πλέον ἐμπορικωτέρου σήματος ὄλων τῶν ἐποχῶν, ἔξ αἰτίας τῆς ἀνευθυνότητος τῶν ἡγετῶν ποῦ τό ἴδιον ἐπέλεγε καί τῆς πνευματικῆς ἔνδειας λόγῳ τῆς αἰσχρῆς παιδείας ποῦ ἐλάμβανε καί συνεχίζει νά λαμβάνῃ καί λόγῳ τῶν τραγικῶν ἐλλείψεων εἴς τόν ἐξοπλισμόν περιφράξεως, ὄρα μίζες καί ἄλλα θέματα, λόγῳ ἐλλείψεως ὐλικοῦ καί σφαιρῶν, ὄρα psi καί ἄλλα θέματα, λόγῳ ἐλλείψεως σοβαρῶν προπονητῶν ἐκατἐρωθεν, ὄρα πολιτική ὤς ἐπάγγελμα καί ἄλλα θέματα, ἐκατέληξε νά ὀρᾶ τἠν σφαῖραν νά ἀπομακρύνεται εἴς τόν ὠκεανόν...Καί τό καλύτερον ἐπόμενον ἄθλημα εἴς τό ὀποῖον ἐσκέφθει νά ἐπιδοθῇ, ἀφοῦ ἐξέλεξε πλειοψηφικῶς τοῦς ἰδίους προπονητάς, ἧτο ἥ ἐλπίς τοῦ ξυλοδαρμοῦ, τοῦ ὐπαιτίου τῆς ἐξακοντίσεως τῆς σφαιρός, διά ἀντιπροσώπων...

Μία δευτέρα ἀνάγνωσις της θά ἐδύνατο νά εἷναι ὅτι πρόκειται διά τήν ἀποτύπωσιν κάποιων κρετίνων, ἡγετῶν, οἴτινες ἀφοῦ ὤδινναν ὄρος, ἐπί μιάν τριακονταετίαν, ἐτεκαν τόν μῦν τῆς ε.ε. Καί οἵ ὀποίοι ἀπεφάσισαν, ἐρήμην τῶν λαῶν, ὅτι θά παίξουν εἴς ἕνα ξεχωριστό στάδιον, στάδιον ὄπως λέμε, μάαστριχτ, λισσαβώνα, δηλαδή μόνοι τους εἴς ἕνα μόρφωμα σταδίου, μέ ἕνα νόμισμα σταθερῆς κυκλοφορίας εὐρώ, δηλαδή μόνο μία σφαῖρα, καί ὅταν ἥ σφαῖρα ἔφυγε ἀπό τό γήπεδο ὅλοι ἀπέμειναν νά τήν κοιτοῦν ποῦ χανόταν εἴς τό βάθος τού ὠκεανοῦ, περιοριζόμενοι νά ὐβρίζουν σκαιῶς τόν αὐνάνα, κατά τήν ἄποψιν των καί "ἄμπαλο", ἕλληνα ποῦ τήν ἐλάκτισεν ἀτέχνως καί πλεονεκτικῶς...

Καί τό καλύτερον ἐπόμενον ἄθλημα εἴς τό ὀποῖον ἐσκέφθησαν νά ἐπιδοθοῦν ἧτο ὅ δανεισμός ἑνός ἐκάστου, ὐπό τῶν ὐπολοίπων, μιᾶς ἤ περισσοτέρων ἀνυπάρκτων σφαιρῶν καί νά συνεχίσουν τόν ἀγῶνα προσποιούμενοι ὅτι ὅλα εἷναι ἔν τάξει...

Μία τρίτη ἀνάγνωσις θά ἐδύνατο νά εἷναι καί αὔτη:

Ἐπτάμισυ δίσεκατομμύρια, ἤτοι εἵς ὠκεανός, ἁπλῶν ἀνθρώπων παρακολουθοῦν μέ κομμένη τήν ἀναπνοή ἕναν ἠλίθιον ὄσον καί ἀνελέητον ἀνταγωνισμόν, ὄστις λαμβάνει χῶραν ἐπί τῆς ράχης των καί ἐπί ἑνός ἐπιπλέοντος πομφόλυγος ὄστις ἔχει τό σχῆμα σταδίου καί καλεῖται εὐσχήμως διεθνές χρηματοπιστωτικόν σύστημα, ὔπό ἑκατό ἀδιστάκτων ἀνθρωπομόρφων ἀργυραμοιβῶν καί τῶν ἀκολούθων των. 

Τό ἀναπόδραστον ἀποτέλεσμα, τῆς ἀπωλείας τῆς σφαιρός, πάντα βαρύνει τήν πλειοψηφία τῶν ἀμετόχων θεατῶν αὐτοῦ τοῦ αἴσχους οἵ ὀποίοι πάντοτε καλοῦνται, μέ ἴδιον καί ὄποιον κόστος, νά ἐπαναφέρουν τήν σφαῖραν εἴς τόν γελοῖον αὐτόν ἀγωνιστικόν χῶρον ἀφού ἀνά πέντε ἥ δέκα λεπτά, ἤ ἔτη ἄν ἐπιθυμεῖς ἀναγνώστη μου, οἵ ἄχρηστοι ὄσον καί  "ἄμπαλοι"  ἀργυραμοιβοί τῆν ἐξακοντίζουν, λόγω ἀνικανότητος ἤ ἐννίοτε καί ἀπληστίας, ἐκτός σταδίου. Ἐδῶ δυστυχῶς τά ἐπτάμισυ δίσεκατομμύρια τῶν θεατῶν δέν δικαιοῦνται νά ἐπιλέξουν ἄλλο παίγνιον εἴ μή τήν βαθυτάτην ἀνασφάλειαν ποῦ προσδίδει τό αἴσθημα τοῦ φόβου...

Θά ἐδυνάμην νά συνεχίσω, μέ προοπτικήν τό ἄπειρον, αὐτήν τήν προσπάθειαν ἀναγνώσεως τῆς εἰκόνος ὄμως θεωρῶ ὅτι αἵ τρεῖς αὐτές συγκεκριμένες ὀπτικές καλύπτουν ἕνα ἐπαρκές εὔρος γωνιῶν ὐπό τῶν ὀποίων δύναται νά παρατηρηθῇ τό ἀποτέλεσμα. 

Τό βέβαιον εἷναι ὅτι ὅ Κύριος Mordillo ὅταν δημιουργοῦσε αὐτό τό σκίτσο αὐτό ποῦ ἐπιθυμοῦσε ἧτο νά προκαλέσῃ θυμηδίαν καί γέλωτα. Ὄπως πλέον τῆς βεβαιότητος εἷναι τό γεγονός ὅτι δυστυχῶς ὤς ἄνθρωποι, ὤς λαός ἤ ὤς λαοί, ὄπως  ἐπιθυμεῖτε, μέ τόν τρόπον ποῦ ἀντιμετωπίζωμεν τήν πραγματικότητα, ἔχωμεν ξεπεράσει πρό πολλοῦ τήν θυμηδίαν καί τήν γελοιότηταν καί τό τραγικώτερον εἷναι ὅτι καταβάλλωμεν τεραστίαν προσπάθειαν νά προχωρήσωμεν καί πέραν αὐτοῦ τοῦ ὄρίου...

Παρ' ὅτι ὅ πειρασμός, τῆς περαιτέρω ἀναλύσεως, φαντάζει ὤς ἄδειος καί διαθέσιμος δρόμος γιά νά δοκιμάσῃ τίς, ἔτι δέ περισσότερον ὅ γράφων, τήν ἰσχύν τοῦ νοῦ του θά παραμείνω εἴς τό ἀνωτέρῳ, θλιβερόν, συμπέρασμα: 

" Ὅτι δηλαδή ὅ σύγχρονος ἄνθρωπος, ὐπό τό κράτος τοῦ φόβου, καταβάλλει φιλότιμον προσπάθεια γελοιοποιήσεως τῆς ἱστορίας του καί τῆς προοπτικῆς του ἐντός τοῦ ὅλου τῆς δημιουργίας" 

Πάντα ὄμως θά ἐλπίζω καί θά εὔχομαι αἵ νεώτεραι γενεαί νά ἀξιωθοῦν τοῦ δικαιώματος, τό ὀποῖον ἥ γενεά μου τό ἀπώλεσε, τοῦ φαίνεσθαι, λέγεσθαι καί εἷσθαι ἄνθρωπος καί οὐχί ἔντρομον ἀνθρωποειδές...

...ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΓΑΛΗΣ ΚΑΙ Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ HELLEΝΕ

Κάθε μῖτος κρύβει βαθειά ἐντός του τήν ἀρχή τῆς ἱστορίας του ἄς πᾶμε λοιπόν καί ἐμεῖς στήν ἀρχή του δικοῦ μας.
Ἤταν γύρω στά 1.100, πρό τοῦ πιό ἐπιτυχημένου ἐμπορικοῦ σήματος ὄλων τῶν ἐποχῶν, ὄταν τό φῦλον τῶν δωριαίων εἰσῆλθε εἴς τά γεωγραφικά ὄρια τῆς σημερινῆς ἐλλάδος. Ἀπό ἐκεῖ λοιπόν ἀρχίζει μία ἱστορία, ἥ ὀποῖα ἔμελλε νά ἀποτελέσῃ τήν μήτρα, ἀπό τήν ὀποῖαν ἐπλάσθησαν ὄλα τά μοντέλλα τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ καί νά ἀποδείξῃ διατί ὅ ἄνθρωπος, λόγῳ εὐφυῒας, θεωρεῖται πρωτεύων θηλαστικό καί εὐρίσκεται εἴς τήν κορυφήν τῆς ἀλύσεως τῶν ὐπάρξεων. Βέβαια αὐτή ἥ έντατική χρῆσις τῆς μήτρας προκάλεσε καί τήν συνακόλουθον φθοράν της. Δια τοῦτον ὄταν οἵ μέλλοντες, ἰθαγενεῖς, κάτοικοι αὐτῶν τῶν γεωγραφικῶν ὀρίων, ὔστερα ἀπό πολλές περιπέτειες καί σκοτεινά διαλλείματα, προσεπάθησαν νά κάμουν χρήσιν της ἔγιναν ἀπλῶς κάτοχοι ἑνός ἀθλίου κακέκτυπου μοντέλου τό ὀποῖον, πόρῳ ἀπεῖχε τοῦ πρωτοτύπου, ἀποτύπωνε μόνον τίς ἐπικεφαλίδες καί καθόλου τό κείμενον, τό οὐσιαστικόν μέρος, ἔτσι οἴ κάτοικοι τοῦ τόπου ἔμαθαν μόνον νά ἀπαγγέλουν τίς ἐπικεφαλίδες καί νά τίς ἐπικαλοῦνται, δίκην μαγικῶν λέξεων, εἴς κάθε δυσκολίαν ποῦ ἀντιμετώπιζαν. Διά ἕνα ἰκανό χρονικό διάστημα αὐτή ἥ πρακτική εἷχεν ἀποτέλεσμα, ἔστω καί ἥ ἀπλή ἐπίκλησις των ξορκίων αὐτῶν ἀνάμεσα στοῦς ἰθαγενεῖς, ἐδύνατο νά ἀνυψώνῃ τό ἠθικόν των. Ὄμως οἵ καιροί ἀλλάζουν, βλέπεις ἀναγνώστη μου ἥ ἐξέλιξις εἷναι φυσικός νόμος, ὅτι παραμένει στάσιμον καί λιμνάζον σήπεται καί πεθαίνει. 
Οἵ ἰθαγενεῖς μας, λοιπόν, προσπάθησαν νά ἀκολουθήσουν αὐτόν τόν κανόνα ἀλλά μέ τό λάθος μοντέλλο ποῦ κατεῖχαν τό μόνο ποῦ κατάφεραν ἧτο νά πλανηθοῦν οἰκτρά ἀπό τά ἴδια τους τά μαγικά λόγια, τῇ συνδρομῇ βεβαίως, καί κάποιων κακεκτύπων τοῦ Στρεψιάδη. Τό τραγικώτερον ὄλων εἴς τήν μικρή μας ἱστορία εἷναι ὄτι ἕνα μικρό τμήμα τῶν αὐτοχθόνων ἰθαγενῶν κατάφερε νά ἐξελιχθῇ μαζί μέ τήν πρόοδον τοῦ χρόνου καί νά φωνάξῃ γιά ὄλα ὄσα γίνονταν  λάθος. Αὐτό τό μικρό τμήμα κάποιος στρεψιάδης τό ἀπεκάλεσε "λαπάδες"...Καί δυστυχῶς ἥ μάζα, εἴς τήν ὀποῖαν εἷχε πλέον μεταβληθεῖ ὅ λαός τῶν αὐτοχθόνων, τό δέχθηκε ὤς ὀρισμόν. Οἵ ἔν λόγω "λαπάδες" λοιπόν ἤ αὐτοεξορίσθησαν ἤ πέρασαν εἴς τήν ἱστορίαν διά τοῦ λόγου των ἀφήνοντας τήν μάζαν εἴς τήν βεβαίαν τύχην της. Ἀκόμα ἠχοῦν τά βαρειά ὀνόματα των ὤς σήμανδρα ἕνός ἄδειου καί μισογκρεμισμένου ναοῦ, ἔν τῇ ἀκμῇ τοῦ ὀποίου οἵ πιστοί ἤταν τραγικά λίγοι καί ἐν τῇ παρακμῇ του ἀπελπιστικά μόνοι...Παπαδιαμάντης, Καβάφης, Ρίτσος, Βάρναλης, Σεφέρης...Ὀνόματα μῆτρες κενοφανεῖς, ποῦ καί πάλι, βράβευσαν καί ἀντέγραψαν οἵ δυτικοί "κανίβαλλοι" γινόμενοι ὄλο καί καλύτεροι τῶν ἰθαγενῶν, οἵ ὀποίοι ὀλο καί χειροτέρευαν. Κάποια στιγμή   πρέπει νά ἤταν στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ '80 κάποιος στρεψιάδης ἀνέλαβε τίς τύχες τῶν ἰθαγενῶν μιμούμενος καί ἐπιδεικνύων ἕνα σπάνιο χάρισμα ποῦ ἥ φύσις τό ἔχει χαρίσει μόνο σέ ἕνα εἷδος, ἀπό τά τόσα αὐτοῦ τοῦ πλανήτη, τήν γαλήν. 
Ἥ γαλῆ ὤς γνωστόν εἷναι θηλαστικόν καί ἀνήκει εἴς τήν οίκογένειαν τῶν αἰλουροειδῶν. Ὅ μῦθος ἀπό ἀρχαιοτάτων ἐτῶν τήν ἔχει περιβάλλει μέ ὐπερφυσικάς ίδιότητας ὄπως αὐτήν τῆς κατοχῆς τῶν ἐπτά ζωῶν. Ἀλλά ἤ φύσις τήν ἔχει ἐφοδιάσει μέ ἕνα, μοναδικό καί πραγματικό, χάρισμα ὄταν ἥ γαλῆ πέφτει, ἀπό οἰοδήποτε ὕψος μεγαλύτερον τῶν 5 ἐκατοστῶν, προσγειώνεται πάντοτε μέ τά τέσσερα πόδια της. Ὅ στρεψιάδης λοιπόν τῆς ἱστορίας μας ἐμιμεῖτο ἀπαράμιλλα αὐτόν τό χαρακτηριστικόν. Ὅ πτωχός, ἔν τῷ πνεύματι ἀλλά καί σώματι, λαός τόν ἀντέγραψε πλήρως καί σέ διάστημα μόλις τριάκοντα ἐτῶν ἦτο εἴς θέσιν νά ἐκτελῇ καλύτερα καί ἀπό τόν διδάξαντα τήν φιγοῦραν τῆς γαλῆς. Ἀνῆλθεν εἴς, τέτοια, δυσθεώρητα ὔψη ἐκτελεστικῆς δεινότητος ὤστε ἐάν τό ζητούμενον ἀγγιζεν τό ἴδιον συμφέρον νά δύναται νά κυβισθᾶται, μέ ἐξαιρετικήν μαεστρίαν, ἤ ἀκόμη πιό ἀκραῖα νά ἐπανατοποθετῇ τὀν χῶρον οὔτως ὤστε τό ταβάνι νά ἐκτελῇ χρέη πατώματος εἴς τήν περίπτωσιν κατά τήν ὀποῖαν εὐρίσκετο, ἰδιαιτέρως, πιεσμένος...
Κάπου ἐκεῖ λοιπόν, άναγνώστη μου, ἥ ἐννοια "λαός", ἥ ὀποῖα εἰρήσθῳ ἔν παρόδῳ ἐχρειάσθη χίλια ἐννεακόσια ἔτη, ἀπό τοῦ πιό ἐπιτυχημένου ἐμπορικοῦ σήματος ὄλων τῶν ἐποχῶν, διά νά δυνηθῇ νά προσδιορισθῇ, ὐπέστη ἔκπτωσιν εἴς τὀ ἀρχαῖον καί ταπεινόν εἷδος τῆς "φυλῆς" οἴτις ποδηγετεῖται καί καθοδηγεῖται ἀπό φυλάρχους καί ἀκολούθους. Ἕν προκειμένῳ ὅ λαός τῆς ἱστορίας μας, ἀπό "ΕΛΛΗΝΕΣ" μετονομάσθη εἴς φυλή τῶν "HELLENE"...
ΝΑΙ!! HELLENE!!! Μιά χαρά τά εἷπε ἥ νεαρά ξενιτευθεῖσα γαλῆ εἴς τήν μικροῦ μήκους ταινίαν της:
"...Ναί! Χρωστάω ἀλλά δέν εἷμαι ὅ μόνος..."
"...Ἐγώ ἐφηῦρα τήν κριτικήν ἄρα δέν δικαιοῦσθε νά μοῦ τήν ἀσκεῖτε..."
"...Ζῶ εἴς μίαν μαγικήν χῶραν ἐνῶ σεῖς κατοικεῖτε εἴς τό σκότος..."
διά τοῦς ἀθεράπευτα HELLENE μέ ἔντονην γραφήν ἀποτυποῦται ἥ πτώσις τῆς γαλῆς εἴς τοῦς τέσσερεις πόδας ὤς παράδειγμα, ἔνδεικτικῶς καί οὐχί περιοριστικῶς...
Ὤς τέτοιοι λοιπόν καλοῦνται αὔριο, 6/5/12, οἴ "HELLENE" νά ἀποδείξουν ὄτι εἷναι πραγματικοί κάτοχοι τῶν μητρῶν ποῦ, ὤς ἄλλοι Προμηθεῖς, οἵ πρόγονοι των τοῦς παρέδωσαν. Καλοῦνται νά ἀποδείξουν ὄτι ἀνήκουν εἴς τά ἔλλογα ὄντα τοῦ πλανήτη καί οὐχί ἀπλῶς εἴς τά θηλαστικά ὄπως ἥ γαλῆ τήν ὀποῖαν μιμοῦνται, ἐπί τόσα ἔτη, ὀμολογουμένως μέ ἰδιαιτέραν έπιτυχίαν.
Θλιβερά ζωολογική παρατήρησις τοῦ ὐπογράφοντος εἷναι τό γεγονός πῶς ἥ γαλῆ ἄν καί ἀνόητον ζῶον μετέρχεται, σπανίως, τοῦ χαρίσματος της μέ ἕναν καί μοναδικόν σκοπόν τήν διατήρησιν τῆς ἀκεραιότητος καί τῆς άξιοπρεπείας της!!  

ΕΣΕΙΣ????

...ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΠΟΚΤΕΙΝΑΙ ΕΑΥΤΟΝ

...19η Σεπτεμβρίου τοῦ 1970, διά τήν ἐλλάδα μία ἀκόμα ἡμέρα δικτατορίας. Στήν ἐλεύθερη ὄμως ἰταλία ἐλάμβανε χῶραν ἕνα, ἀκόμα, ξημέρωμα στήν πόλη τῆς γένοβας. Ὅ ἤλιος εἷχε παρει τόν συνήθη ἀνήφορον του, ἥ πόλη εἷχε ἀρχίσει νά ξυπνάῃ μέ ἀργοῦς ρυθμοῦς. Ἕνας 22ετῆς φοιτητής κοντοστάθηκε μπροστά στό μέγαρο τῶν δόγηδων στη Γένοβα καί ξαφνικά μπροστά στά ἔκπληκτα μάτια μιᾶς ὀμάδας ἐργατῶν καθαριότητας, λούστηκε μέ τρία μπουκάλια γεμάτα βενζίνη καί ἄναψε τό σπίρτο. 
"Ζήτω ἥ ἐλεύθερη Ἐλλάδα"..Ὄ,τι πρόλαβαν νά ἀκούσουν ἀπό τὀ στόμα του, ὄσοι ἔσπευσαν κοντά του, τήν ὤρα ποῦ οἵ φλόγες τύλιγαν τό κορμί του...  
" Ὅ γυιός σου δέν εἷναι ἥρωας, εἷναι ἕνας ἄνθρωπος σάν τοῦς ἄλλους, ἴσως μάλιστα μέ περισσότερο φόβο … Φίλα τή γη μας γιά μένα …Δέν μπορῶ οὔτε νά σκεφθῶ οὔτε νά ἐνεργήσω ἄν δέν εἷμαι ἐλεύθερος. Ζήτω ἥ Δημοκρατία, Κάτω ἥ Τυραννία. Ἥ πατρίδα μας ποῦ γέννησε τήν ἐλευθερία θά ἐξαφανίσει τοῦς τυράννους. Συγχώρα με ἄν μπορεῖς …ὅ Κώστας σου ".
Αὐτά ἤταν τά τελευταῖα του λόγια, σἐ σημείωμα, πρός τόν πατέρα του. 
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ἥ σωρός του ἧλθε, μέτ'ἐμποδίων, μετά ἀπό πέντε μῆνες στήν ἐλλάδα διά τήν ὀποῖαν θυσιάστηκε. Ἥ ἐξευτελισμένη πατρίς εὐγνομωνοῦσα ἀφοῦ κατελήφθη ἔξ ἀπήνης, ὔπό ἕνός  κομμουνιστή δημάρχου, ἀρκέσθηκε νά ἀναγνωρίσῃ αὐτήν τήν τελεῖαν καί αξεπέραστον θυσίαν μέ ἕναν δρόμο 20 μέτρων εἵς τό αιγάλεω καί μία πάροδο εἵς τήν γενέτειραν του τήν κέρκυρα. Ἥ πόλη τῆς γένοβας, ἀντιθέτως λόγω τοῦ μεγέθους τῆς πράξεως του, τοῦ ἔχει ἀφιερώσει μιά πλατεῖα καί ἕνα ἀγαλμα εἴς τόν τόπον τῆς θυσίας του...


...12η Σεπτεμβρίου τοῦ 1981, διά τήν ἐλλάδα μία ἀκόμα ἡμέρα ἐλευθερίας. Καί ὄμως κάποιος 31ετῆς γλύπτης λούζεται μέ βενζίνη καί αὐτοπυρπολεῖται ὤς ὐστάτη ένέργεια ἀφύπνισης τῆς κοινωνίας ποῦ τόν περιβάλλει καί ἤ ὀποῖα ὀδεύει μέ μεγάλες ταχύτητες εἴς τήν ἀπαξίωσιν τοῦ ἀνθρώπου. 
"...Ἄν ρωτήσουν γιά μένα δῶστε τήν άγάπη μου" 
Αὐτά ἧταν τά τελευταῖα του λόγια σέ ἕνα σημείωμα του. ἈΝΤΩΝΙΟΣ ΒΕΖΙΡΤΖΗΣ. Ἥ ἐξευτελισμένη κοινωνία ἀδιαφοροῦσα τόν ἀγνόησεν παντελῶς, μόνον ὄ φίλος του Κύριος Μούτσης τοῦ ἔγραψε ἕνα τραγούδι τόν "ΑΝΤΩΝΗ" εἴς τόν δίσκον "ἐνέχυρον"...


...4η Ἀπριλίου 2012, διά τήν ἐλλάδα μία ἀκόμα ἡμέρα ἕνός ἰδιότυπου καί ἀπροκάλυπτου φασισμοῦ. Κάτω ἀπό ἕνα δένδρο 200 μέτρα ἀπό τό ἄνδρον τῶν ὀλιγαρχῶν ἕνας 77ετῆς Κύριος, μοναχική φιγοῦρα,  σηκώνει ἕνα πιστόλι, σημαδεύει τό κεφάλι του καί πατᾶ τήν σκανδάλη.Ὄ ἤχος τοῦ ὄπλου, ὠσάν ἀστραφτερή λεπίδα ἀποπειρᾶται νά κόψῃ τόν γόρδιον δεσμόν ὅ ὀποῖος στραγγαλίζει τήν δημοκρατίαν.
"...Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες, όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι " .
Αὐτά ἤταν τά τελευταῖα του λόγια, σἐ σημείωμα, πρός τοῦς συμπατριῶτες του. 
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ τό ὄνομα του εἷναι, ἤδη,  ἀπαγορευμένο στά μέσα μαζικῆς ἐξημέρωσης.Ἥ ἐκφυλισμένη κοινωνία ἐκφοβισθεῖσα ἀρκέσθηκε εἴς ἕνα ἰσχνότατο, ἀπό πλευρᾶς μαζικότητος, προσκύνημα εἴς τόν τόπον τῆς θυσίας του...
Τρεῖς θάνατοι ἐκουσίως ἀπηνεῖς καί διά τοῦτον μεγαλειώδεις... Τρεῖς θάνατοι πολιτικές δηλώσεις, ἰδιαζούσης βαρύτητος, ποῦ δέν ἐπιδέχονται παρερμηνείας πολλῷ δέ μᾶλλον σκυλεύσεως. Τρία σημειώματα θρυαλίδες, διά τῶν ὀποίων ἤλπιζαν οἵ αὐτόχειρες νά μεταλαμπαδεύσουν τήν φλόγαν των εἴς τήν εὔφλεκτον ὕλην τῶν ψυχῶν τῶν ἐναπομεινάντων...Τρεῖς, ἀπέλπιδες, ἀπόπειρες ἐνεργοποίησης ἕνός θεμελιώδους νόμου τῆς φυσικῆς ὄστις διδάσκει ὄτι "...εἴς περίπτωσιν ἀναφλέξεως καί καύσεως εὐφλέκτου ὐλικοῦ αἴ εὐρισκόμεναι εἴς κοντινήν ἀπόστασιν παρεμφερεῖς οὐσίες ἀναφλέγονται ἔκ...συμπαθεῖας". Ὄμως φεῦ! Ἥ "συμπάθεια" τῆς φυσικῆς ἐπιστήμης πόρῳ ἀπέχει τῆς ἀνθρωπίνης. Τό ἀπέδειξεν περίτρανα ἥ συμπεριφορά τῶν ὐπολοίπων ἀνθρώπων, ποῦ ἔζησαν ἐνεστωτικῶς αὐτοῦς τοῦς διάττοντες ἀστέρες. Ἀλλά καί αἴ νεώτεραι γενεαί αἴ ὀποῖαι δέν έδιδάχθησαν καί κατά συνέπειαν δέν ἐνεπνεύσθησαν, ποτέ τίποτα περί καί, ὐπό αὐτῶν τῶν μοναδικῶν ὐπάρξεων ἀπό μία ἐξευτελισμένη πατρίδα, μῆτρα στρατιῶν ἀμορφώτων, ὀμογενοποιημένων καί ἀβούλων ὄντων τά ὀποῖα ὀμοιάζουν ἀνθρώπους καί τά ὀποῖα διάγουν τόν βίον των παραδοθέντα ἄνευ ὄρων εἴς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν καί τῶν, πάσης φύσεως, ἐμπόρων. Δύο ὀνόματα θαμμένα μέ τεράστια προσοχή καί ἕνα τρίτον τό ὀποῖον ἀντεκαταστάθη ὐπό τῆς εὐσχήμου ἀοριστίας "...77χρονος συνταξιοῦχος". Βλέπεις ἀναγνώστη μου τά σύγχρονα καθεστῶτα ἐάν δέν ἔχουν τήν πολυτέλεια νά κάψουν τόν ἀντιστεκόμενον καί νά διαμοιράσουν τήν τέφρα του εἴς τόν ὠκεανόν, διά νά μήν ὐπάρξῃ ἕνα σημεῖον προσκυνήματος καί μνήμης καί δι'αὐτῶν ἥ ἠρωοποίησις του, φροντίζουν νά λασπώσουν καί νά ξεθωριάσουν τήν εἰκόνα του εἴς τήν μνήμην τῶν ὐπολοίπων μετερχόμενα κάθε προσφόρου μέσου...
Αὐτοί οἵ τρεῖς θάνατοι, κατόπιν τῶν ανωτέρω διαπιστώσεων, προσομοιάζουν μέ τόν μῦθον τοῦ Σισύφου. Μία διαρκῆς καί ἀτελέσφορη άπόπειρα νά ἀφυπνισθῇ ἕνα κοινωνικό σῶμα εἴς λήθαργον. Μιά προσπάθεια καταδικασμένη, ἔξ' ὐπαρχῆς, εἴς τήν μοῖραν τοῦ ἀνολοκληρώτου. Πράγματι ὄπως ὅ Σίσυφος μεταφέρει τόν βράχον εἴς τήν κορυφήν, ἀφήνοντας ὄπισθεν του τό ἴδιο γνώριμο τοπίο, ἀλλά ποτέ δέν καταφέρνει νά τόν στηρίξῃ, ἔτσι καί αὐτοί οἴ θάνατοι ἔχουν ξεπεράσει, ἱστορικά καί  ἠθικά τήν κοινωνία ἀλλά δέν καταφέρνουν νά τοποθετήσουν τόν σκοπόν των εἴς τό σωστό σημεῖον οὔτως ὤστε νά μήν κυλίσῃ ἔκ νέου. Κατά τήν ταπεινή μου ἄποψη, ἀναγνώστη μου, ἥ ὀπτική γωνία ποῦ ἀρμόζει εἴς τήν παρατήρησιν αὐτῶν τῶν τόσο τελείων πράξεων θά ἔπρεπε νά εἷναι ἥ στιγμή κατά τήν ὀποῖαν ὅ Σίσυφος ἔχοντας δεῖ τόν βράχο νά κυλᾶ πάλι εἴς τήν βάσιν τοῦ βουνοῦ ξεκινάει διά νά ἀρχίσῃ ἔκ νέου τήν διαδικασίαν ἀνυψώσεως του εἴς τήν κορυφήν. Ἐκεῖ! Εἴς ἐκείνην, ἀκριβῶς, τήν στιγμήν τῆς ἐκκινήσεως, εἴς αὐτήν τήν ἀλύγιστον δύναμιν ποῦ ὀπλίζει τό εἷναι τοῦ Σισύφου, παρά τό νομοτελειακόν ἀποτέλεσμα τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ βράχου εὐρίσκεται καί ἥ πραγματική ταυτότης, τοῦ ἀνθρωπίνου ὄντος ἀλλά καί, αὐτῶν τῶν τελείων θυσιῶν. Αὐτή ἥ ταυτότης, αὐτή ἥ εὐλογία κατά τόν γράφοντα, ἥ ὀποῖα μᾶς διαχωρίζει ἀπό ὄλα τά ἔμβια ὄντα τοῦ πλανήτη μας ἀπαιτεῖ ὔφ' ἠμῶν τήν ἀδιάκοπον προσπάθεια τῆς πνευματικῆς ἀνυψώσεως μας, ὄσον δυνάμεθα χωρίς ἀνάπαυσιν, εἴς καθημερινήν βάσιν καί διά βίου. Αὐτοί οἵ τρεῖς ἄνθρωποι ὐπήρξαν πιστοί εἴς  τήν ταυτότηταν των μέχρι κεραῖας καί διά τοῦτον ἀδυνατοῦν νά περάσουν εἴς τό παρελθόν, κατέκτησαν τήν αἰωνιότητα εἴς πεῖσμα ὀποῖας ἀναπήρου ἐξουσίας καί κοινωνίας. 
Δι' ὄλους ἠμᾶς τοῦς ὐπολοίπους παλαίοντες, εἰσέτι ὐπέρ τῆς ταυτότητος μας, ἤ παραιτηθέντες ἀποτελλεῖ κατά τό ἥττον, ἀφοῦ τό μᾶλλον τό ἔχουν ἤδη πράξει ἐκείνοι, διά βίου ὐποχρέωσιν ἥ μή κατάσβεσις τῆς φλογός ποῦ φωτίζῃ τά ὀνόματα των εἴς τό διηνεκές... 

...ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Πιστεύω εἵς ἕναν πολιτικόν, ἀφέντη, παντοκράτορα, ποιητήν ρουσφετιοῦ καί καταστροφῆς, ψυχῶν τε πάντων καί σωμάτων.
Καί εἵς ἕναν κύριον χονδρόν, βαγγέλην τόν ἐλλεεινόν, τόν υἰόν τοῦ πασόκ τόν πονηρόν, τόν ἔκ τής λαμογιᾶς δημιουργηθέντα πρό εἴκοσιπέντε ἐτῶν.
Χονδρός ἔκ χονδρῶν, Κτῆνος ἀληθινόν, ἔκ κτήνους ἀληθινοῦ ποιηθέντα, οὔ γεννηθέντα, ὀμοούσιον τῷ πασοκ, δι'οὗ τά πάντα μᾶς βρήκανε.
Τόν δι' ἠμᾶς τοῦς ἀλλοθρήσκους καί διά τήν ἠμετἐραν τραγωδίαν κατελθόντα ἔκ θεσσαλονίκης καί μπαστακωθέντα μετά θράσσους πασοκικοῦ καί ἠλιθίων ψηφοφόρων καί ἀποκτηνωθέντα.
Ἐπιπεσώντα τέ ἐναντίον ἠμῶν ἐπί ποντίου παπαδήμου καί γελῶντα καί καταληστεύοντα ἠμᾶς.
Καί σφετερισθέντα τήν ἀρχηγίαν τήν τρίτην ἠμέρα κατά τάς γραφάς.
Καί ἀνελθόντα εἴς τόν θρόνο τοῦ πασοκ καί καθεζόμενον ἔκ δεξιῶν τοῦ σαμαρᾶ.
Καί πάλιν ἐρχόμενον μετά λύσσης καταληστεύσαι ζῶντες καί νεκροῦς, οὔ τῆς ἐλεεινότητος οὔκ ἔσται τέλος.
Καί εἴς τό πνεῦμα τό ἄγριον, τό πολωμένον, τό ἐκβιαστικόν, τό ἔκ βρυξελλῶν ἐκπορευόμενον, τό σύν πασοκ καί νδ καί κουβέλη καί λοιπῶν ὀσφυοκαμπτῶν συμπροσκυνούμενον καί συνδοξαζόμενον, τό ἀπαιτηθέν ἔκ τῶν τοκογλυφτῶν.
Εἴς μίαν ἀχρεῖαν, παγκοσμιοποιημένην καί ἐλεεινήν κοινωνίαν.
Ὀμολογῶ ἕν ἀνασκολόπισμα εἴς ἀφεσιν ἀμαρτιῶν.
Προσδοκῶ λίπανσιν τῶν γλουτῶν. Καί τρυφερότητα εἴς τό μέλλον.
Ἀμήν.